Onze voorouders zullen het geweten hebben... Tot eind jaren 1880 werd de smalle houten brug over de Mandel, richting Marialoop zowel tijdens de zomer als winter zwaar beschadigd door overstromingen en ijsschotsen. Het had heel wat voeten in de aarde en veel overleg tussen de gemeenteraden van Tielt, Marialoop en Oostrozebeke vooraleer het in mei 1893 tot een akkoord kwam om de nodige aanpassingen te doen.
- De weg tussen Tielt en Oostrozebeke, waarvan grote stukken volledig nieuw, zou een vier meter brede kasseistrook en tweemaal anderhalve meter voetpad krijgen.
- De Mandel zou een stuk recht getrokken worden.
- De moerassige grond waar de nieuwe weg over de Mandel ging, zou opgehoogd worden.
- Een metalen brug van zeven meter breed kreeg de voorkeur.
Alles kwam er, maar met veel vertraging.
Tijdens de oorlog
Op 26 mei 1940 bezetten Duitse troepen Oostrozebeke en wilden oprukken naar Tielt. De Belgische troepen hadden zich verschanst aan de noordzijde van de Mandelbrug met een bloedbad tot gevolg... Vijf willekeurige burgers werden zomaar neergeschoten in de Smallestokstraat. Een achttal anderen werden midden op straat opgesteld als menselijk schild om zo een vrije doortocht af te dwingen. De Belgische militairen, hoofdzakelijk Walen, hadden dit niet opgemerkt. Wat volgde was een waar en nodeloos bloedbad. Aan Belgische zijde sneuvelden vijfenvijftig soldaten waaronder twee kapitein, drie luitenanten en een aalmoezenier.
Uiteindelijk zou de brug opgeblazen worden en pas in 1942 heropgebouwd als betonnen brug. Dit jaartal is nog te zien op de betonnen brugleuning. Als aandenken aan deze gruwelijke gebeurtenis werd, dankzij enkele diep getroffen bewoners een driehoekig kappelletje opgericht dat nu vredig rust onder, kan het symbolischer, een treurwilg.
